Jednym z celów mojej podróży po Norwegii był spektakularny lodowiec górski Jostedalsbreen, położony w południowo zachodniej części kraju, w Parku Narodowym o tej samej nazwie. Jest to największy lodowiec w Kontynentalnej Europie i najniżej położony (najniżej schodzący do dolin) lodowiec wysunięty na południe w Europie. Posiada on około 50 odgałęzień, nisko schodzących jęzorów, z których zobaczyłem między innymi Suphellebreen, Briksdalsbreen i Boyabreen. Wspomniane języki lodowców są łatwo dostępne, to znaczy można je zobaczyć i do nich dojść po krótkim spacerze z parkingów samochodowych. Bardziej ambitne wycieczki o różnym stopniu trudności są jak najbardziej możliwe, poczynając od tych prowadzących na pobliskie szczyty, tych do czoła lodowca jak i tych, na samym lodowcu, do których potrzeba doświadczonego przewodnika i umiejętności posługiwania się sprzętem. Lodowiec  istnieje pomimo niewielkich wysokości bezwzględnych i jest zaopatrywany dzięki dużym opadom w regionie. Z rozległego pola lodowcowego wystają niepokryte śniegiem skalne szczyty (przynajmniej jest tak w lecie). Najwyższym punktem lodowca jest Hogste Breakulen (1957mnpm), a najwyższym szczytem regionu jest szczyt Lodalskapa o wysokości 2083 mnpm.

     Niesamowite są strzeliste, U-kształtne doliny oraz wspaniale wodospady między innymi jeden zaraz nad zadbanym i dobrze prowadzonym kempingiem w Briksdalbree. Doskonałe widoki zapewnia jednodniowa wycieczka do czoła lodowca, z doliny Olden (Briksdalen) w północnej części parku Jostedalsbreen. Stąd wyruszyłem na 10 godzinną wycieczkę do czoła lodowca. Po drodze typowo wysokogórskie krajobrazy, (choć bezwzględne wysokości nie są aż tak duże) to jednak trzeba przygotować się na podejście i zmianę wysokości o prawie 1000 metrów. Nie wszystkie ścieżki są dobrze widoczne i oznakowane, w związku z tym warto zaopatrzyć się w dobrą mapę. Po drodze minąłem kilka jęzorów lodowca i małe jezioro lodowcowe. Trzeba bardzo dobrze znać okolicę by wiedzieć gdzie dokładnie i kiedy (obecnie wiele miejsc jest zamkniętych) można bezpiecznie wejść na lodowiec, w większości miejsc jest on mocno spękany, szybko topnieje i przemieszcza się. Stąd też na lodowiec można wejść tylko w odpowiednim czasie i z przewodnikiem. Ograniczenie to w zupełności wynagradza widok pięknych błękitnych brył lodu przy samym czole lodowca.